Nazywam się Ewelina Łakomy.

Jestem praktykiem biznesu i coachem.

Od ponad 13 lat pracuję w środowisku korporacyjnym. Znam tempo, presję wyników, zmieniające się priorytety i odpowiedzialność, która czasem zostaje w głowie długo po zamknięciu laptopa.

Pracowałam w różnych rolach, zespołach i branżach. Od ponad 6 lat prowadzę zespoły operacyjne, odpowiadając za wyniki i obserwując funkcjonowanie pod presją odpowiedzialności, zmian i rosnących oczekiwań.

Obserwuję, że na efekt końcowy dobrostanu lub jego braku nie wpływa jedynie zakres obowiązków czy stanowisko.

Liczy się również to, jak angażujemy swój czas i energię. Gdzie widzimy pole do działania, a gdzie automatycznie się podporządkowujemy. Jak reagujemy na oczekiwania. Co bierzemy na siebie. Z czego rezygnujemy, zanim w ogóle sprawdzimy, czy możemy działać inaczej.

Nie zawsze problemem jest sama praca.

W pracy z klientami wielokrotnie widziałam osoby, które były przekonane, że jedynym wyjściem jest odejście.

Czasem rzeczywiście nim było.

Ale nie zawsze.

Czasem zmiany wymagał zakres zadań. Innym razem sposób angażowania się w obowiązki, zarządzania własną energią, stawiania granic albo funkcjonowania w relacjach zawodowych.

Dlatego nie zakładam z góry, że powinnaś zostać.

Nie zakładam też, że powinnaś odejść.

Najpierw sprawdzamy, co naprawdę nie działa i gdzie masz przestrzeń do zmiany.

Dopiero potem podejmujesz decyzje.

Łączę dwa światy.

Pierwszy to realia biznesu, które znam od środka.

Znam tempo..

Odpowiedzialność.

Presję wyników.

Zmieniające się priorytety.

Wiem, jak wygląda codzienność liderów i ekspertów.

Drugi to doświadczenie pracy rozwojowej z klientami.

Tutaj patrzymy głębiej.

Nie tylko na cele.

Ale również na sposób podejmowania decyzji.

Na schematy działania.

Na to, co wspiera człowieka w długiej perspektywie.

Nie wybieram jednej z tych perspektyw.

Łączę je.

Bo wierzę, że dopiero wtedy można tworzyć rozwiązania, które są jednocześnie ludzkie i możliwe do wdrożenia.

Wierzę, że praca to long run.

Nie chcę pomagać ludziom jedynie lepiej odpoczywać po pracy, która przez pięć dni w tygodniu ich wyczerpuje. Nie chcę również jedynie uczyć ich dowodzić - za wszelką cenę.

Interesuje mnie to, co dzieje się wcześniej.

Jak pracujesz.

W co angażujesz swoją energię.

Na co się zgadzasz.

Z czego rezygnujesz.

Jak wykorzystujesz swoje doświadczenie i czy sposób, w jaki dziś działasz, nadal Ci służy.

Nie wierzę, że trzeba wybierać między dobrą pracą a dobrym życiem.

Wierzę, że warto świadomie kształtować sposób, w jaki pracujemy, zamiast przez kolejne lata wyłącznie się do niego dostosowywać.

Właśnie w tym wspieram ekspertów i liderów.